قرآن کریم، کافر و منافق را بی‌معنا توصیف کرده است

به گزارش خبرگزاری حوزه از تهران، حجت الاسلام و المسلمین حسین انصاریان در مراسمی که در حسینیه همدانی ها برگزار شد، گفت: پروردگار متعال در قرآن مجید، همه موجودات را «کلمات الهی» معرفی می‌کند که همگی دارای معنا هستند. اما انسان، کلمه‌ای است که باید خودش، با تکیه بر هدایت پروردگار و دلالت انبیا و ائمه(ع)، معنای وجود خویش را تعیین کند. اگر انسان خود را با این راهنمایی‌ها معنا نکند، به موجودی بی‌ارزش تبدیل می‌شود که گاهی وزن وجودی آن به حدی ناچیز می‌گردد که قرآن از آن به «فلان نقیم» (بی‌ارزش) تعبیر می‌کند.

ترازوی قیامت، سنجش «حق» است

وی بیان کرد: در قیامت، ترازوی خدا برای سنجش انسان‌ها، اوزان معمولی نیست. خداوند در سوره اعراف می‌فرماید: «الوزن یومئذ الحق». این «حق» چیست؟ قرآن خود «حق» است؛ واقعیتی بی‌نقص، ثابت و جاودان. پیامبر اکرم(ص) و امیرالمؤمنین علی(ع) نیز مظهر «حق» هستند. به همین دلیل است که در سوره انبیا از «موازین» (ترازوها) به صورت جمع یاد می‌شود. این ترازوها، قرآن، پیامبر(ص) و امام علی(ع) هستند که ملاک سنجش اعمال قرار می‌گیرند. اما انسان‌های بی‌معنا آن‌قدر بی‌ارزشند که خداوند می‌فرماید: «ترازو را برای سنجش اینان هزینه نمی‌کنم».

انسان‌های بی‌معنا؛ کافر، منافق و فاسق

معلم قرآن افزود: انسان‌های بی‌معنا، که خود را با دلالت الهی معنا نکرده‌اند، در قرآن با عناوینی چون کافر، مشرک، منافق، ظالم، متجاوز، فاسق و فاجر توصیف شده‌اند. در مقابل، گروهی دیگر با بهره‌گیری از عقل، اراده و اختیار، مسئولیت خویش را شناخته و با عمل صالح، اخلاق حسنه، عبادت و کسب معرفت، به «انسان‌های با معنا» تبدیل می‌شوند.

معرفت؛ موتور محرکه به سوی ارزش‌ها

استاد اخلاق حوزه علمیه با توجه به ارزش علم و معرفت که موتور محرکه قدرتمندی برای حرکت به سوی عمل صالح است گفت: علم و معرفت، از جمله ارزش‌هایی است که هیچ‌کس نمی‌تواند منکر آن شود. این معرفت، چه از راه مطالعه و چه از طریق همنشینی با آگاهان حقیقت به دست آید، موتور محرکه قدرتمندی برای حرکت به سوی عمل صالح و اخلاق نیکوست. نمونه‌های عینی مانند مالک اشتر، عابس بن شبیب شاکری، کمیل بن زیاد و اویس قرنی، گواه این حقیقت هستند که اینان از طریق «شنیدن» حقایق و عمل به آن، به چنان ارزش و وزن معنوی رسیدند که نامشان در تاریخ جاودان شد.

پرسش الهی: آیا دانا و نادان یکسانند؟

استاد انصاریان با استناد به آیات قرآن انسانی که دارای معرفت است را با انسانی که فاقد معرفت متمایز دانست و گفت: خداوند در آیاتی از سوره‌های زمر، سجده، نون و القلم و فاطر، پرسش بنیادینی را مطرح می‌کند: «آیا کسانی که می‌دانند و کسانی که نمی‌دانند، یکسانند؟» پاسخ این پرسش با عقل و فطرت انسان‌ها داده می‌شود و واضح است که دارندگان معرفت و ایمان، که آثار آن در قلب و عملشان نمایان است، با افراد بی‌معرفت، هرگز یکسان نیستند. وزن معنوی یک مومن مانند امام علی(ع) با یک فاسق یا ستمگر، قابل قیاس نیست. فاسق در لغت به معنای «از پوست درآمدن» است و در قرآن به کسی گفته می‌شود که از چارچوب انسانیت خارج شده است.

ثمره معنابخشی به زندگی؛ هرگز تنها نبودن

وی در پایان گفت: انسان‌های با معنا و دارای معرفت، در هیچ مرحله‌ای از زندگی تنها رها نمی‌شوند. حتی در قبر، زمانی که همه بازماندگان بازمی‌گردند، خداوند است که با بنده مومنش می‌ماند و او را تنها نمی‌گذارد. این وعده الهی، پاداش معنابخشی به زندگی با نور قرآن و عترت است.

انتهای پیام/